SZKOŁA PSYCHOTRONIKI, PSYCHOTRONIKA, BIOTRONIKA

Słowa - Klucze
	Czy rzeczywiście mówimy to, co czujemy naprawdę? Czy naszemu rozmówcy przekazujemy werbalnie to, co myślimy, czy też to, co chcielibyśmy, żeby usłyszał? Okazuje się, ze tak - rzeczywiście czy tego chcemy czy nie, zawsze mówimy prawdę o sobie. Od wielu lat zajmuję się różnymi formami nieinwazyjnej analizy osobowości, w tym również analizą wypowiedzi. W trakcie swoich badań doszłam do wniosku, że słowo jest symbolem i jako takie niesie ze sobą wieloznaczność, zatem każdy werbalny wywód może być interpretowany na wiele sposobów.
Dla różnych osób ten sam wyraz może nieść ze sobą zupełnie inne zabarwienie emocjonalne i semantyczne. Na przykład słowo "praca" może kojarzyć się z pieniędzmi, zarobkiem, źródłem dochodu i dajmy na to utrzymywaniem rodziny. Może także przywodzić na myśl wysoki, masywny biurowiec albo ciężkiego TIR-a, lub wypełniony zapachem środków odkażających szpital. Różne są przecież miejsca zatrudnienia, Są udzie pracujący pod gołym niebem i dla nich to słowo przywodzi na myśl świeżo zaoraną ziemię, zapach drzew albo rzeki... Ten sam wyraz może kojarzyć się z miłym towarzystwem roześmianych osób lub ze złą, wiecznie niezadowoloną twarzą szefa. Może też pojawiać się jako synonim problemu do rozwiązania, projektu do skończenia lub wręcz pasji, której poświęca się całe życie. Warto pamiętać, że każdy rozpatruje usłyszany komunikat poprzez pryzmat własnych uczuć i przeżyć. Ktoś powie: "spieszę się do pracy", myśląc o sympatycznej sekretarce i najnowszych ploteczkach przy kawie. Ktoś inny odpowie: "ja też", a przed jego oczami rozciągnie się widok zaśmieconego znienawidzonego biurka ze stertą zaległych papierów. Właśnie ze względu na odnoszenie cudzych słów do własnych problemów analizę wypowiedzi nazywamy dynamicznym testem projekcyjnym. Biorąc pod uwagę, że człowiek funkcjonuje w przestrzeni psychologicznej o określonych kierunkach, każdą wypowiedź możemy przeanalizować na kilku poziomach. Głównie wykorzystujemy tzw. trójpodział., czyli rozróżnienie trzech warstw znaczeniowych. Pierwsza warstwa dotyczy instynktu i podświadomości. Mówi o tym, co jest w człowieku najbardziej pierwotne, co w nierozerwalny sposób łączy nas ze światem zwierząt. To wszystkie nasze odruchy dotyczące przetrwania i zachowania gatunku. Mówiąc prościej: seks i ekonomia. Druga warstwa to świadome działanie w chwili obecnej. To, co jest dla nas ważne tutaj i teraz. Natomiast trzecia dotyczy nadświadomości, naszych planów, marzeń i ambicji. Poniżej podaję przykład interpretacji dwóch zdań z dialogu między kobietą a mężczyzną w oparciu o trójpodział. Dialog brzmi następująco: Kobieta: Co będziesz jutro robił? Mężczyzna: Jutro będę załatwiał wiele spraw Pozornie zupełnie proste zdania, dotyczące jakichś tam mało istotnych planów związanych z następnym dniem. Stojąc z boku i słuchając takiej rozmowy, pomyślimy sobie: "jakież to nudne. Czy oni nie mają sobie nic ciekawego do powiedzenia. Nie mogliby na przykład poflirtować ze sobą?" Otóż to: oni właśnie ze sobą flirtują. Może raczej powinnam napisać: ona próbuje flirtować, on odmawia. Tak czy owak jest to bardzo ciekawa rozmowa, pokazująca w tych dwóch zdaniach lęki, obawy i potrzeby tej dwójki ludzi. Na poziomie kolejnych warstw interpretacja wygląda następująco: Poziom pierwszy (instynkt, podświadomość, ciało) - seksualność. Kobieta: Czy chciałbyś robić coś ze nmą? (Jest to zachęta i próba namówienia kolegi, aby właśnie jej poświęcił trochę czasu. Jej zainteresowanie jego planami nie jest wbrew pozorom grzecznościowe. W tym pytaniu kryje się nadzieja: może właśnie ty zajmiesz mi czas w sposób interesujący, bo czuję się samotna i mój jutrzejszy dzień zapowiada się równie smutno jak wczorajszy) Mężczyzna: Nie interesujesz mnie, mam co robić.(On zdecydowanie odmawia. Ta kobieta nie podoba mu się i nie zamierza na nią tracić czasu) Poziom drugi (działanie, świadomość, dusza) - cele świadomego działania. Kobieta: Jaka będzie moja przyszłość? (Brak jej sprecyzowanego celu w życiu. Jej egzystencja jest smutna i samotna. Próbuje szukać czegoś, co ubarwi tą szarość, próbuje znaleźć coś, co nada sens jej istnieniu) Mężczyzna: Przyszłość to poszukiwanie sposobu na to, żebym był ważniejszy. (On także nie jest zadowolony ze swojej życiowej pozycji, ale stara się robić wiele ważnych rzeczy, aby poczuć się ważnym i potrzebnym człowiekiem. To sprawia, że nie ma czasu myśleć o przyszłości.) Poziom trzeci (ambicje, nadświadomość, duch) - marzenia i plany Kobieta: Moje życie jest jedną wielką niewiadomą. (Tu wyraźnie słychać ból wynikający z braku sensu i celu w życiu. To stan pasywny, kiedy nie wiadomo tak naprawdę, czy w życiu wydarzy się jeszcze coś godnego uwagi, czy też zamieniło się ono już na zawsze w jałową szarą egzystencję). Mężczyzna: Jutro będzie lepiej, ale nie chcę myśleć o przyszłości. (Ten człowiek jest niepewny jutra, ma wiele obaw, a mało satysfakcji, ale ma też nadzieję, że dopóki coś robi w tym kierunku, zawsze jest szansa na zrobienie kariery). Oczywiście interpretacja została przeze mnie nieco przesadzona, aby wyostrzyć zarysowane problemy. Nie można też zapominać, że są to zdania wyrwane z kontekstu. Dialog toczył się dalej i pokazał wiele jeszcze innych spraw, aczkolwiek w pełni potwierdził powyższą interpretację. W ten oto sposób możemy z prostych pozornie zdań dowiedzieć się o człowieku bardzo dużo. Bo niezależnie od wypowiadanych treści, stale mówimy o tym, co jest dla nas najistotniejsze. Aby prawidłowo zinterpretować czyjąś wypowiedź, należy wziąć pod uwagę kilka istotnych czynników. Przede wszystkim wypadałoby podejść do analizy w miarę bezstronnie, bez emocji, ponieważ inaczej zabarwimy ją swoimi uczuciami i będzie to analiza naszych spraw. a nie spraw badanej osoby. Poza tym należy brać pod uwagę tzw. "czynnik czasowy", czyli odpowiedzieć sobie napytanie, czy ta osoba stale sygnalizuje podobne problemy w swoich wypowiedziach, czy też dzisiejszy komunikat jest spowodowany np. wyjątkowym "dołkiem" w samopoczuciu. Ponadto dobrze byłoby zweryfikować wnioski w oparciu o inne metody, np. analizę z wyglądu czy grafologię. Dobrze opracowana interpretacja wypowiedzi znajdzie potwierdzenie w analizie z wyglądu i innych technikach.

Grafologia
	Przypatrzmy się pokrótce kluczowym zasadom analizy charakteru pisma i spróbujmy podporządkować je do konkretnych cech charakteru. Pismo małe - pismo którego wielkość środkowej części pisma nie przekracza 2,5mm - charakteryzuje człowieka ostrożnego w działaniu, niepewnego siebie, zamkniętego często również skromnego. Może to być również osoba nieśmiała, ale również rozsądna i krytycznie "patrząca" na otaczającą rzeczywistość. Osoba stawiająca małe literki, lepiej koncentruje się na szczegółach i
częściej interesuje się techniką, matematyką i architekturą. Zmienna wielkość liter - charakteryzuje ludzi niespokojnych, którzy zrywami starają się wybić ponad przeciętność. Osoby w ten sposób piszące przeżywają stany napięcia emocjonalnego, są ambitni ale mają zakłóconą równowagę wewnętrzną. Zmienna wielkość liter charakteryzuje najczęściej ludzi wiecznie poszukujących, twórców, aktorów, ludzi utalentowanych artystycznie, wynalazców. Duże górne akcenty pisma - charakteryzują ludzi przebojowych, ambitnych i pragnących władzy. Gdy górne część pisma są nadmiernie wysokie, świadczą o przesadnej ambicji autora. Duże dolne akcenty pisma - świadczą o dużej sile wewnętrznej piszącego i jego umiejętności radzenia sobie w życiu. Taki ktoś potrafi dobrze zarabiać i odznacza się wysokim potencjałem seksualnym.

Oczy zwierciadłem duszy
	Powszechnie wiadomo, że nasze źrenice reagują na zmiany oświetlenia: rozszerzają się w ciemności, gwałtownie kurczą pod wpływem światła. Lecz również oczy zmieniają wygląd pod wpływem emocji. Radość i szczęście rozszerzają je - jak np. u gracza który dostanie dobre karty. Rozszerzone źrenice są również oznaką pobudzenia erotycznego. Gniew irytacja i nienawiść wywołują zwężenie źrenic. Wąskie, kłujące oczy mają ludzie, którzy są z jakiegoś powodu zirytowanie lub wściekli.
Warto więc obserwować oczy naszego rozmówcy, gdy np. przedstawiamy jakąś ważną propozycję. Jego zmieniające się źrenice mogą stać się dla nas ważnym sygnałem niezależnie od tego co mówi. Oczy nie kłamią, nie możemy ich zmusić do innych, niż nasz aktualny stan emocjonalny, reakcji. Irytującym zachowaniem podczas rozmowy jest przymykanie powiek przez naszego rozmówcę. Możemy odnieś wtedy wrażenie, że lekceważy on nas i jest znudzony całą rozmową. Nie jest to jednak tak bardzo jednoznaczne. Możliwe jest bowiem, że nie zgadza się on z naszymi argumentami lub też usiłuje ukryć swoje emocje. Szeroko rozwarte oczy, sygnalizują czyjeś zaskoczenie, zdumienie, lecz taką reakcję łatwo udawać. Naturalnym odruchem podczas witania, jest patrzenie sobie w oczy. Jeśli ktoś podczas witania nie patrzy na nas, budzi to naszą nieufność Możemy odnieść wrażenie, że ma on w stosunku do nas złe zamiary lub nas lekceważy. Podczas rozmowy, niezależnie od nas, nasze oczy zarówno odbierają jak i wysyłają sygnały mogące zwiększyć lub osłabić efekt tego, co mówimy lub słyszymy. Najlepszy kontakt z rozmówcą nawiązujemy patrząc mu w oczy, jeśli jego wzrok "błądzi gdzieś w przestrzeni", może świadczyć to o ty, że nasz rozmówca jest nieszczery. Prowadząc rozmowę, możemy co jakiś czas "oderwać" oczy od słuchacza - pomaga to w skupieniu, ale tylko na chwilę, szybki powrót spojrzeniem na rozmówcę umacnia kontakt z nim, pozwala uniknąć wrażenia nieszczerości z naszej strony. Pozwala to nam również na obserwację jego zachowań. Jeżeli uda nam się zachować kontakt wzrokowy przez 2/3 rozmowy, stworzymy wrażenie dobrą atmosferę dyskusji i wyrobimy w słuchaczu zaufanie. Dzięki temu, zwiększymy nasze szanse na pozytywne załatwienie sprawy. Badania wykazały, że w rozmowach oficjalnych, np. rozmowy kwalifikacyjne, najlepiej utrzymać wzrok na poziomie brwi i oczu rozmówcy. Ma on wtedy wrażenie, że poważnie traktujemy całą sytuację. Podczas spotkania towarzyskiego, możemy sobie pozwolić na spoglądanie na na twarz miedzy oczami i uszami, natomiast w sytuacji romantycznej, patrzmy ukochanej osobie nie tylko w oczy, ale wódźmy wzrokiem po całym ciele. Nie zawsze jednak "mowa oczu" jest tak oczywista. Jeden z twórców tej teorii, opisywał trudności, jakie mieli nauczyciele ze zrozumieniem zachowań portorykańskich uczennic w nowojorskiej szkole. posądzali je o nieszczerość i lekceważenie, a wszystko dlatego, że podczas rozmowy spuszczały oczy. Dopiero parafialny ksiądz wyjaśnił to nieporozumienie. W kulturze portorykańskiej opuszczanie wzroku oznacza szacunek do autorytetu rozmówcy. Również amerykańscy psycholodzy wiedzą już, że patrzenie Indianinowi prosto w oczy, jest odbierane przez niego jako dowód agresji. Nie wyciągajmy więc pochopnych wniosków. Gdy np. ktoś w rozmowie z nami ma rozbiegany wzrok, nie koniecznie musi świadczyć to o jego nieszczerości w stosunku do nas, nasz rozmówca może być również osobą nieśmiałą i wystraszoną.
akupresura Uciskając ściśle określone punkty znajdujące się wzdłuż meridianów można wzmocnić organizm i wpływać na poszczególne układy i narządy ciała. Dziedzina wiedzy pokrewna akupunkturze, w której zamiast ucisku palcami stosuje się specjalne igły. astrologia Dziedzina wiedzy rozwijająca się od starożytności do chwili obecnej. Zajmuje się korelacją pomiędzy hipotetycznym ruchem planet po nieboskłonie a charakterami i losami ludzi na Ziemi. Na podstawie dokładnej daty urodzenia tworzy się kosmogram człowieka. Analizując go można ustalić jego cechy charakterologiczne, uzdolnienia i skłonności. bioenergoterapia Korekta stanu biopola organizmu przez odpowiednio skierowane i celowo stosowane biopole człowieka-bioenergoterapeuty. chromoterapia Wykorzystanie leczniczych właściwości kolorów, ich właściwy dobór w celu uzyskania określonych celów. DU � doskonalenie umysłu Autorska metoda Lecha Emfazego Stefańskiego oparta na doświadczeniach Jose Silvy. W DU większy nacisk kładzie się na rozwijanie zdolności postrzegania pozazmysłowego. Feng-Shui Tradycyjna chińska sztuka aranżacji przestrzeni, której celem jest poprawienie zdrowia, dobrobytu i szczęścia. Dowiesz się, jak zmienić otoczenie, aby odnaleźć wewnętrzny spokój i zaakceptować świat, jak wykorzystać pozytywne energie. Europejskim odpowiednikiem tego systemu jest geomancja. hipnoza Jest to znakomita metoda, odwołująca się do podświadomości człowieka, służąca pokonywaniu złych nawyków, przyzwyczajeń i lęków oraz usprawnianiu pamięci. Bardzo ciekawą jej odmianą jest autohipnoza - praca z samym sobą. homeopatia Jest to jedna z metod medycyny alternatywnej, stosowana coraz częściej przez lekarzy akademickich. Polega na stosowaniu w odpowiednich rozcieńczeniach takich środków, które w dawkach większych wywołują w organizmie zdrowego człowieka objawy podobne do objawów tych chorób. Niejednokrotnie ratunek w stanach, w których medycyna akademicka jest mało skuteczna. NMPCz - nieinwazyjne metody poznawania człowieka, NAO - nieinwazyjna analiza osobowości Autorska metoda Dariusza Tarczyńskiego, dzięki której możemy dość dokładnie scharakteryzować osobowość człowieka poprzez analizę jego wyglądu zewnętrznego. numerologia Wiedza o symbolice liczb, którą możemy wykorzystać wszędzie tam, gdzie człowiek jest widziany przez pryzmat liczb i liter. Znając jej podstawy możemy wykorzystać Wibracje Numerologiczne, aby zmienić najbardziej konfliktowe aspekty naszej osobowości i aby zaplanować swój los zgodnie z Wibracjami. psychografologia Jest to sztuka interpretacji pisma ręcznego. Z powodzeniem jest stosowana na przykład przy zatrudnianiu pracowników. Umożliwia szybkie określenie osobowości człowieka. psychotronika Interdyscyplina naukowa mieszcząca się na pograniczu psychologii i biofizyki. Nauka ta uznaje jedność tego co fizyczne i tego co psychiczne. Bada głównie interakcje między organizmem żywym a otoczeniem, przy czym przedmiotem badań są procesy świadomościowe i biofizyczne. radiestezja Zajmuje się wykrywaniem oraz usuwaniem negatywnych skutków promieniowania geopatycznego, tj. cieków wodnych, złóż mineralnych czy uskoków geologicznych. Zajmuje się zabezpieczeniem żywych istot przed chorobami wywołanymi promieniowaniem. reiki Uniwersalna energia życiowa, płynąca w każdym organizmie. Jest też energetyczną metodą samoleczenia i leczenia innych. Zapoczątkowana w Japonii, dynamicznie rozwijająca się na świecie. shiatsu Jest to japońska technika terapeutyczna oparta na masażu odpowiednich stref i punktów na ciele człowieka, ułożonych wzdłuż meridianów energetycznych. Jest techniką dość prostą i efektywna. tarot Ilustracje kart Tarota są zakodowanym przewodnikiem po duchowości człowieka. Dla jednych to sposób na życie, filozofia, możliwość zajrzenia w głąb siebie, dla innych to metoda udzielania pomocy. Tarot to klucz do systemu filozoficznego zwanego hermetyzmem, wyrażający za pomocą symboli uniwersalne idee. (za zezwoleniem BIPA, copyright © 2004 Jork)